Havo 4 bezoekt Gemeentemuseum Den Haag

Vol enthousiasme hebben leerlingen van havo 4 voor het vak kunst algemeen een bezoek gebracht aan het Gemeentemuseum in Den Haag.

Een verslag van het bezoek

We werden ontvangen door medewerkers van het Gemeentemuseum en na wat instructies zijn we de Wonderkamers gaan bezoeken. We kregen een tablet om in de kamers opdrachten uit te voeren. Elke kamer heeft een eigen thema. Zo hingen er in een kamer schilderijen van Piet Mondriaan, bij een andere kamer kon je als je wilde 19e-eeuwse kleding voor de adel aantrekken en in nog een andere kamer kon je op een danspaneel de boogiewoogie leren, die je vaak zag in de New Yorkse cafés waar Piet Mondriaan graag kwam. Wanneer je klaar was met de bezichtiging van de wonderkamers mocht je naar het labyrint om je eigen Wonderkamer te maken.

Bij het tweede gedeelte van ons bezoek kregen we een rondleiding door het museum over de schilder Piet Mondriaan. We liepen langs verschillende werken van hem. Zo ben ik erachter gekomen dat hij niet altijd rechte lijnen en gekleurde vakjes had geschilderd, maar dat hij eerst impressionistisch en realistisch schilderde, voordat hij werd geïnspireerd door de Franse kunstenaars en het kubisme. Bij realistisch schilderen schilder je de werkelijkheid, denk aan bijvoorbeeld landschappen. Hij gebruikte later, voor zijn tijd ongewone kleuren in zijn schilderijen, met voornamelijk de primaire kleuren. Toen schilderde hij bomen en voorwerpen alsmaar hoekiger en abstracter, en hoopte natuurlijk dat mensen daarin een boom of voorwerp zagen. Op een gegeven moment werden het echte vierkanten. Eerst los en uit elkaar, maar later steeds strakker en komen de vierkanten samen.

Ik vond dat er bij elk schilderij wel een mooi verhaal achter zat, maar de Victory Boogie Woogie bleef bij mij toch het meeste hangen. Piet Mondriaan vluchtte in de tijd van de Tweede Wereldoorlog naar New York. Zijn impressie van New York was druk en levendig, maar tegelijkertijd evenwichtig. Dit zie je ook terug in het schilderij. Gekleurde en ongekleurde vakjes staan door elkaar heen en lijken op het eerste gezicht niet echt logisch in elkaar te zitten. Maar als je wat langer kijkt zie je wel degelijk dat Piet Mondriaan hier goed over nagedacht had en er toch wel balans in zit. Hij hield van de vrolijke jazzmuziek in de drukke cafés en kwam daar dan ook regelmatig. De boogiewoogie is een dansstijl die ontstond in de jaren twintig van de vorige eeuw. Hij heeft er twee jaar over gedaan, toch heeft hij het schilderij nooit af kunnen af maken.

Voordat ik naar het Gemeentemuseum in Den Haag ging had ik eigenlijk niet zo’n duidelijk beeld van Mondriaans werken. Ik wist dat hij veel met abstractie werkte, maar niet dat hij niet altijd zo heeft geschilderd. Hij schilderde eerst realistisch en werd pas veel later door het kubisme beïnvloed. Mijn indruk van Piet Mondriaan is daarom ook totaal veranderd na dit bezoek. Ik heb veel geleerd door de rondleiding. Ik heb mijn horizon over deze schilder kunnen verbreden en mijn bewondering voor hem is groter geworden.

Verslag gemaakt door Tingting Yang uit H4d